Omgeving

   Het is een gevleugeld gezegde dat Jan Pannekeet, mijn leraar Nederlands in de eerste klas van het Lyceum, regelmatig gebruikte. Hij gaf zelf het goede voorbeeld. Van zijn hand zijn bijvoorbeeld het Westfries woordenboek en de bundels Konkeltoid en Mooi zoid. Woorden en verhalen op schrift vastleggen voordat ze vergeten worden, dat was zijn passie.

Ook in onze parochie is het belangrijk om zaken op schrift vast te leggen en een archief bij te houden. Natuurlijk in de eerste plaats wat betreft de officiële stukken. Maar ook de verhalen over herkomst van bijzondere voorwerpen en ooggetuige verslagen van grote gebeurtenissen zijn het bewaren waard. Laatst vroeg de Historische Vereniging Heiloo naar een verklaring van de naam ‘Brunogebouw’. In het boek ‘Heiloo voor en na Willibrord’ heeft de heer Admiraal een heel stuk geschreven over deze parochie en daarin wordt de naam verklaard: de bouw (rond 1923) van het zusterklooster aan de Mallevoortsdijk (Pastoor van Muijenweg), alsmede bewaarschool, gymnastieklokaal (tevens dienst doende als verenigingsgebouw) en een meisjesschool was voor de parochie een enorme investering. Er werd een hypotheek genomen op goederen van de parochie én er werd 100.000 gulden geleend van de paters Karthuizers in Engeland. De grondlegger van de Karthuizers is de Heilige Bruno. Als geste naar de paters die het geld leenden en naar hun grondlegger, werd de naam Bruno aan het verenigingsgebouw gegeven.

Onlangs sprak ik met de heer Gert-Jan Reussien over de scholen die hier vroeger bij de kerk stonden. Hij kwam met een mooi verhaal over een Maria-Mozaïek en we concludeerden samen: ‘Zuks moet je opskroive!’ Dat deed hij per omgaande. Hieronder zijn verhaal dat het bewaren waard is.

Marieke Hoetjes