De keuze van de naam van de parochie, die in 2015 werd gevormd door de fusie van drie parochies in Egmond, één in Heiloo en één in Akersloot, lag bijna voor de hand. Kenmerkend voor onze regio in Noord-Kennemerland is immers de aanwezigheid van veel water. De zee, de talloze poldersloten achter de duinen, het Overdie en het Alkmaardermeer. Water is zo vanzelfsprekend aanwezig in onze leefomgeving, dat we het bijna heel gewoon vinden. Bovendien zijn er binnen de grenzen van onze parochie drie bekende waterputten, die al sinds mensenheugenis bron van leven zijn voor talloze generaties. Zij hebben vanoudsher een religieuze betekenis gekregen: de Willibrordusput in Heiloo, de Adelbertusput in Egmond en natuurlijk de Runxputte bij onze Lieve Vrouw-ter Nood op de grens van Heiloo en Limmen.
De parochie ‘BRON VAN LEVEND WATER’ wil vanuit dit verleden doelgericht en met een frisse blik naar de toekomst kijken. De ‘Bron’ verwijst naar de nimmer opdrogende en duurzame stroom van ‘levend water,’ die Jezus van Nazareth in zijn blijde Boodschap aanbiedt aan iedereen die in Hem gelooft. De parochie wil een ‘Bron’ zijn, waar allen die op zoek zijn naar betekenis en zin in hun leven, uit kunnen putten. Gesterkt en gevoed door een werkelijke ontmoeting met Gods’ woord en sacramenten kunnen zij verder gaan op hun levensweg.
Natuurlijk, soms stroomt er slechts spaarzaam water, als de inspiratie en motivatie verflauwt. Of als tegenkrachten een goede dóórstroming verhinderen . Maar steeds zoekt het ´Levend Water´ nieuwe, vaak verrassende wegen voor iedereen die dorst naar gerechtigheid en vrede in de wereld om ons heen. De parochianen geloven bovendien dat zij er niet alléén voor staan. Zij weten zich geborgen en geïnspireerd door het eeuwenoude, maar tegelijk actuele verhaal van God met de mensen.
Zo mag je in de parochie ‘Bron van levend water’ thuiskomen, gekend-zijn en aangesproken worden. En van daaruit kun je in beweging gezet worden, omdat -naar de woorden van Paus Franciscus- “de Heer het initiatief heeft genomen en ons in Liefde is voorgegaan. Daarom durft een gelovige gemeenschap de eerste stap te zetten; zij aarzelt niet om het initiatief te nemen, om naar kruispunten van wegen te gaan en degenen die uitgesloten zijn uit te nodigen voor het gastmaal van de Heer.” (uit: Evangelii gaudium 2013)
Wij beginnen met een nieuw werkjaar en zoals al vele jaren gebruikelijk is, geven wij dit jaar weer een thema mee.
Dat is het thema van het werkjaar 2025-2026. Je kunt je afvragen of het wel een tijd is om het over dromen en verlangens te hebben. De wereld kent talloze crises, oorlogen, klimaatrampen, cyberaanvallen en fake-news. Is het niet naïef om te dromen? Heeft het enige zin om te dromen?
Als je mensen vraagt naar de goede herinneringen die ze hebben aan hun overleden (groot)ouders, leraren en anderen die zij op hun levensweg tegenkwamen, gaat het bijna nooit over geleverde prestaties, rijkdom of intelligentie. Men herinnert zich juist hun idealen, hun waarden en dromen en wat ze allemaal gedaan hebben om die waar te maken.
Boeddha, Lao Tse, Rumi, Ghandi, Martin Luther King, ze worden herinnerd, niet om wat ze hebben gepresteerd of om hun rijkdom. We herinneren hen om hun dromen, die ze met ons hebben gedeeld en ons hebben nagelaten. Dromen die ze probeerden waar te maken met inzet van hun hele leven.
Jezus Christus was een ‘dromer’ bij uitstek. Zijn niet alle parabels dromen van een betere wereld? Hij durfde te dromen en durfde die dromen te delen, ook wanneer dat betekende dat het hem zijn leven zou kosten.
Dat we dit werkjaar durven te dromen en de dromen met elkaar durven te delen!
Schrijf u in voor de wekelijkse nieuwsbrief van de Willibrorduskerk in Heiloo of de M.M. Alacoquekerk in Egmond:
