Toen Nico Brantjes in de Uitgeester een oproep deed voor bomen met een bijzonder verhaal, waarin hij vooral vanuit de boom zal schrijven moest ik meteen denken aan de eeuwenoude beukenboom op De Jacobushof, het oude kerkhof bij de Jacobus de Meerdere kerk in Akersloot. Die beuk werd onze overgrootvader Dirk Verduijn noodlottig ….….. Nico plaatst zijn verhaal in de Uitgeester.
En ik wil jullie het meer uitgebreide bijzondere familieverhaal niet onthouden.
Onze overgrootvader, Dirk Verduijn, geboren op 12-12-1865 en 15 mei 1895 getrouwd met Aaltje Tiebie, (28-1-1870 – 5-11-1946), was van jongs af aan arbeider en werd in 1895 toen hij 30 was, koster, tuinman, klokkenluider, grafdelver en kerkhofbeheerder van deze kerk. Hij werd al snel door het hele dorp Dirk de koster genoemd.
Dirk en Aaltje kregen 3 kinderen: Piet (1896 – 1983) onze opa, Jaap (1898 – 1990), bijnaam was Jaap van Aal, o.a. opa van onze achterneef Piet Verduijn (“de Bakker”) en Marie (1902 – 1952).
Hij was altijd in of bij de kerk, zeker op zondag: de vroege kerk, de late kerk, de mannenfamilie, want de mannen konden alleen op zondag naar de kerk. In de namiddag nog de vespers en ’s avonds het lof. Bij de kerk was overgrootvader z’n werk, daar leefde hij van. Het was een gesloten, rustige man die niet opviel. Overgrootmoeder Aaltje was een praatster. Overgrootvader Dirk zat bij tafel en Aaltje deed het woord.
In 1935, toen Dirk Verduijn 40 jaar koster was werd hij Koninklijk onderscheiden. De foto hiernaast is ter ere van die feestelijke uitreiking gemaakt. Op 29 April 1937, toen Dirk Verduijn 71 jaar oud was en reeds 42 jaar koster viel hij met ladder en al uit de beukenboom op het kerkhof. Hij wilde takken afzagen. De pastoor zei nog “Verduijn, niet in die boom klimmen, denk aan je leeftijd”. Toch doen. Ze hebben hem naar huis gebracht. Daar heeft hij nog een week in coma gelegen.
< Uit de Alkmaarse Courant 30-04-1937.
Hij stierf op Hemelvaartsdag 6 mei 1937. Op deze dag hadden veel kinderen hun eerste communie. Ook mijn lieve tante Annie Neeft – Verduijn, een kleinkind van Dirk de koster. Het aannemen stelde niet veel voor, alle aandacht ging immers uit naar de overleden koster Dirk Verduijn. Hij lag opgebaard met een verband om zijn hoofd en is (natuurlijk) begraven op De Jacobushof. Dirk de koster werd opgevolgd door Piet de koster, Piet Velzeboer, 60 jaar koster.
Wat deze situatie nog meer bijzonder maakt is dat na 90 jaar na de noodlottige val van Dirk de koster wij, drie van de achterkleinkinderen van Dirk en Aaltje, al jaren als vrijwilliger op de Jacobushof werken. Wij zijn van dezelfde leeftijd als Dirk de Koster toen hij in de beukenboom klom om takken af te zagen. En ondergetekende is zelfs net als Dirk de koster ook kerkhofbeheerder. Dirk kan trots zijn en met de andere 10 tuinkabouters doen wij al het werk op de kerkhoven.
Hierbij een foto van ons, de 3 achterkleinkinderen, voor de nu kolossale monumentale beukenboom en daarnaast een foto van het graf van onze overgrootouders.
Van links naar rechts: Piet Verduin, Aad Verduijn en Piet Verduijn.
En onze overgrootouders rusten nog steeds op hun zo vertrouwde Jacobushof.
Aad Verduijn. 03-10-2026
